تبليغاتX
يونيك و من


به غم زان شاد میگردم که تو غمخوار من گردی / از آن با درد میسازم که تو درمان من باشی

بسا خون جگر جانا که بر خوان غمت خوردم / به بوی آنکه یک باری تو هم مهمان من باشی


+ نوشته شده توسط محسن در یکشنبه 1388/07/05 و ساعت 7:25 قبل از ظهر |

در میان دستهایت نشسته ام..

            تمام دلتنگی های شبانه ام را برایت اشک می آورم...

            یاد خاطر ه های قدم به قدم در کنار پرچین هایی که کودکانه هایت را انتظار می کشیدند...

            خاطره ی شبهای سرد برفی.. آن هنگام که لبانت داغ می شد

با چشمانی اشک آلود...  نیمرخ های زیبایت را می نگریستم

 اما بغضم  هنوز نمی ترکید...نگاهت را جستجو می کردم..

            دلم برای سردی زمستان هنگامی که در زیر پوستت جمع می شد تنگ شده..

 

مرا در اقیانوس عشقت غرق کن..

آن هنگام که بر آستان ستونهای معبدت تو تشنه به انتظار نشسته ام..

                        جامهای  نا تمام ات را به کامم بریز..

                                    مگذار در میان روزهای شلوغ دلتنگی رها شوم..

            در سینه ام آتشکده ای نهفته است... که هیچگاه خاموش نمی شود..

                                    من  در دشتهای رسیدن به تو قدم بر میدارم.. بر دره های عاشقانه ی تو...

 

آن هنگام که در میان انبوهی درختان قدم بر میدارم.. آن زمان که از سرمای زمستان عبور می کنم..

                                                آتش ابدیت درون سینه ام شعله می کشد..

                                                                        جامهایت را می خواهم..آتشم را پایانی نیست..

 

                                    روزهایی که چشمانت را فریاد می زنم..

                                                شبهایی که عطرت را گریه می کنم..

                                                                        ماههایی که خاطراتمان را مرور می کنم..

                                                             جامهای اقیانوسی ات را به کامم بریز.. .

من کلکسیون الماس های تو ام ..

آنهنگام که در میان آسیابهای بادی الماس ها را صیقل می دهند..

            آن زمان که  تمام تبحرشان را  صرف وجوه متناهی می کنند..

تو در پلک بر هم زدنی با وجوه بیشمار الماس هایت می آرائی ام ...



+ نوشته شده توسط محسن در پنجشنبه 1388/07/02 و ساعت 9:53 قبل از ظهر |

+ نوشته شده توسط محسن در جمعه 1388/06/06 و ساعت 10:35 قبل از ظهر |


+ نوشته شده توسط محسن در یکشنبه 1388/05/18 و ساعت 5:0 قبل از ظهر |




+ نوشته شده توسط محسن در پنجشنبه 1388/05/15 و ساعت 9:10 قبل از ظهر |

+ نوشته شده توسط محسن در شنبه 1388/05/10 و ساعت 2:15 قبل از ظهر |

چشمانم با چشمان تو بخواب مي روند..

در روياي صورتي كه در ميان آبشار خاطره ها غرق مي شود..

و شبهايم از صبح هاي تو تبعيت مي كنند...

نفسهاي معطرت را بمن بده..

چشمان شهدآلودت را..

مرا بسوي خودت بخوان پيش از آنكه تشنگي لبريزم كند..

..

چگونه مردي ساخته اي در اين سوي آبها!!

...


+ نوشته شده توسط محسن در جمعه 1388/05/09 و ساعت 10:55 قبل از ظهر |


تو آرام آرمیده ای...

در ابریشمی سبز..

جنگلی که در اعماقش غرق می شوم...

و در میان درختانش آرام می گیرم..

درختانی استوار برای معراج..

من آرام به تو می نگرم...

نگرانی چشمان خیره ات افکارم را خیره می کند...

شبها را می پیمایم تا از پس روزهای دراز و دلگیر جدایی تو را باز یابم..

آرامش امن مشترکمان را..

روزی که سهم من از ذرات مسحور هوای اطرافت نفسهای شادابی باشد..

در میان این جنگل سبز متراکم.. من و تو تنها کسانی هستیم که به استواری عشق تکیه کرده ایم..

التیام می بخشیم سختی هایمان را.. لحظه هایمان را می چشیم..

و قصر سپیدمان را بنا می کنیم...


+ نوشته شده توسط محسن در یکشنبه 1388/04/14 و ساعت 8:39 بعد از ظهر |


خداي بزرگم..

به درگاهت دعا مي كنم..

آرزوهايم را در درگاهت نجوا مي كنم..

و تو را به بزرگي بارگاهت قسم مي دهم...

براي مردم كشورم و براي مادران و پدران داغدار، شادي، خوشبختي و آرامش..

براي فرزندان پرپرشده، وصالت..

براي خانواده هايمان سلامتي و شادي...

و براي تمام مردم زمين صلح، شادي و خوشبختي..

خدايا ما را در كنار هم جاويدان و خوشبخت، سرشار از عشق، شادي، پيشرفت و سلامتي نگهدار...

آمين..


+ نوشته شده توسط محسن در جمعه 1388/04/05 و ساعت 6:20 قبل از ظهر |

ای ساربان ای کاروان / لیلای من کجا می بری

با بردن لیلای من / جان و دل مرا می بری

ای ساربان کجا می روی / لیلای من چرا می بری


در بستن پیمان ما / تنها گواه ما شد خدا

تا این جهان بر پا بود / این عشق ما بماند بجا

ای ساربان کجا می روی / لیلای من چرا می بری


تمامی دینم به دنیای فانی / شراره ی عشقی که شد زندگانی

به یاد یاری خوشا قطره اشکی / به سوز عشقی خوشا زندگانی

همیشه خدایا محبت دلها / به دلها بماند بسان دل ما

که لیلی و مجنون فسانه شود / حکایت ما جاودانه شود


تو اکنون ز عشقم گریزانی / غمم را ز چشمم نمی خوانی / ازاین غم چو حالم نمی دانی

پس از تو نمونم برای خدا / تو مرگ دلم را ببین و برو

چو طوفان سختی ز شاخه ی غم / گل هستی ام را بچین و برو

که هستم من آن تک درختی / که در پای طوفان نشسته

همه شاخه های وجودش / زخشم طبیعت شکسته


ای ساربان ای کاروان / لیلای من کجا می بری / با بردن لیلای من / جان و دل مرا می بری

ای ساربان کجا می روی / لیلای من چرا می بری


+ نوشته شده توسط محسن در یکشنبه 1388/03/03 و ساعت 6:53 قبل از ظهر |